Słyszałem twoją modlitwę, widziałem twoje łzy. Uzdrowię cię. Iz 38,5
Musze się podzielić tym Słowem. Bóg odpowiedział i dal obietnicę, ze uzdrowi. Od kilku dni jestem pobita każdy dzień to kolejne kopniaki, razy, każdy olejny dzień to przegrana-zamiast w imię Boże i dla chwały Bożej to dla siebie i swojego ja. Nie poddałam się jednak, nie dałam się w czarną rozpacz wciągnąć. Skoro się modle jak mogę ulegać kłamstwom diabła? Pan jest moim pasterzem i choćbym szła przez ciemna dolinę, choćby mnie złe obija z każdej strony nie ulęknę się, choćby było beznadziejnie nie mogę zwątpić. Trudno było, dopóki na Fb przewijając strony - jak zwykle nie wiedziałam czemu tak przewijam i co ja chce znaleźć.. - mój wzrok utkwił n tych słowach proroka Izajasza. To Boża obietnica. Nie mogę nie wierzyć. Bóg odpowiedział na moje wołanie, na moją rozpacz. Bogu niech będą dzięki, ze mnie podniósł ze usłyszał. Tylko kiedy usłyszał? Gdy stanęłam i powiedziałam prawdę, gdy powiedziałam Panu Jezusowi swój żal do Niego. Gdy nie udawałam. Przyszedł z takim Słowem!!!! Brak mi słów... Teraz czeka mnie spowiedź - wiele trudności by się do niej zebrać. Tym słowem Bóg ożywił mnie, ożywił to co umarło. Jego słowo to życie. Jedyne moje pragnienie to takie, by wszystkie takie momenty zachowywać w sercu, by Bóg wyrył je w moim sercu i w chwilach ciemności, mojego schodzenia do Jerycha pamiętała o tych rzeczach, tych cudach i łaskach jakich Bóg dokonał. Bym nie traciła nadziei Jakby słońce wyszło jakby mi ktoś nowe oczy dał, nie wiem. TO wspaniałe uczucie gdy czujesz, widzisz ten świat ale inaczej, Czujesz życie, jego kolor, smak. Jest radość w tobie. To najpiękniejsze momenty w życiu. Dla nich warto żyć. I po raz kolejny Bóg pokazał, że kocha najbardziej gdy upadam, gdy jestem na dnie. Niczym na takie łasi nie zasługuję, bo jestem grzesznikiem z twardym sercem. Wstyd mi i nie czuję się godna tego wszystkiego bo oddawać nie umiem. Ale wierzę, ze i z tym Pan Bóg sobie poradzi. Teraz przywrócił mi życie. Jak w Ezechielu rozdział 37, 1-14 Ożywienie suchych kości. Tego Bóg dziś dokonał we mnie. W 2009 r. 12 grudnia miałam wylanie Ducha św. Wówczas był ten fragment czytany.Dziś doświadczyłam tego na sobie samej.
Nie lubię gdy ten czas łaski odchodzi... taka pustka i tęsknota zostaje. Pragnę jedynie umieć oddawać te miłość jaką Bóg obdarowuje mnie, moim bliźnim...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Lubię, kiedy piszesz :)