dziś rano w pokoju dał o sobie znać motyl Podczas modlitwy wyfrunął z kącika. Mięsisty był. Jak czołg tudzież meserszmit. W sumie to tez straszny jest, jak ćma W dzieciństwie łapałam je w rączki swoje małe i mówiłam że są kochane i śliczne. Teraz bym za chiny ludowe tego nie dotknęła. Ale piękny był Taki dorodny. Wypuściłam, poleciał sobie. W sumie to nie zazdroszczę im tego latania. Mam lęk wysokości, samolotami nie latam, bo mogę się rozbić.
Ostanio mój mąż niewiarek powiedział, ze to nie po Bożemu bać się w nocy być sama w domu. Zaskakujące kim Pan bóg się w naszym życiu posługuje. Nieraz myślę ze on jest bardziej sprawiedliwy ni ja katoliczka. Miał racje to nie po Bożemu nie latać i bać się ciemności.
